[노래와 세상]چو دونگین و لئونارد کوهن

[ad_1]

امید در باران زمستانی آمیخته است. وقتی باران متوقف می شود ، زمستان می گذرد و بهار فرا می رسد. چو دونگ جین آرام و با امید و ناامیدی آواز خواند.

“شب بارانی زمستانی / تو رفتی / باد هرگز نمی رسد / آن طرف شب و روز / من …

[ad_2]